Ameslarien azken portua gara. Kolore guztiek oraindik ere lekua duten herria. Amets egitea ahantzi ez dutenen auzoa. Etorkinena, nekazariena, langileena, gazteena. Hiri turistikoaren beste aurpegia, trenbidearen beste aldea. Eta bihotzean ditugun ametsak idazteko sortu gara. Koloretako taupaden leihoa da hau.

2005-08-08

Festetan ezagutuko ditugunak [3]: JAUKO BARIK


[Iturria: azkenportu.blogspot.com (elkarrizketa argitaragabea). Egilea: Jon Benito].

—Noiz hasi zineten musikan? Nortzuk zarete?

Jauko Barik taldea duela 7 urte osatu zen, gutxi gorabehera. Haizea, Enara eta hirurok elkartu ginenetik, lokalean orduak sartzen hasi eta hilabetera eman genuen gure lehen zuzenekoa. Hortxe ohartu ginen musikak gure bizitzan duen garrantziaz. Eta handik aurrera ibilbide luze bezain ederra bizitzeko aukera izan dugu. Urte hauetan zehar, ia 200 kontzertu eman ditugu. Zuzeneko taldea garela azpimarratu beharra dago, musika sortzen dugunean, bizitzeko asmoz egiten dugu eta. Zuzenekoetan sortutako gure doinuak indarrez kaleratzen saiatzen gara.

—Bi disko atera dituzue, lehena Esan Ozenkirekin, bigarrena autoproduzituta. Nolako harrera izan zuten?
Nola ikusten dituzue orain?

Kaleratutako bi diskoak, oso bereziak izan dira, bietan helburua bera izan zen arren; egindako lana gorderik uztea, alegia. Batetik, Esan Ozenkirekin grabatu genuen lehen disko hark ate berri ugari ireki eta gauza berri asko ikasteko aukera eskaini zigun. Bestetik, gure lana geure kaxa ateratzeko irrikaz autoekoizpenaren apustuari eutsi eta bigarren CDa kaleratu genuen; BZZB...TA GOXATU izenekoa. Geure bat-batekotasunaren eta uneko indarraren isla da azken lan hauxe.

—Munduko emakumeen martxaren kantua ere idatzi zenuten. Nolako esperientzia izan zen?

Aurtengo udaberrian Euskal Herrian barrena abiaturiko Emakume Martxaren kanta egiteko aukera eskaini zigutenean,
pozez hartu genuen ardura.
Abestia sortu ez ezik, abeslariak hautatu eta proposatzeko ardura ere gure gain hartu genuen. Azkenean, honako abeslariak izan genituen laguntzaile: Keikeko Nerea, Izateko Claire, Anorexiako Itziar eta Zea Mayseko Aiora. Hainbat buru hainbat ahots, abestian bertan islatu bezala. Horixe bera izan zen asmoa, askotariko ahotsen bitartez askotariko emakume abeslariak aldarrikatzea.

—Atzerrian jotzeko aukera ere izan duzue. Zer moduz?

Bizipen berrien premian, Jauko Barik, Europan zehar abiatu ginen 2003 eta 2004eko udan; Alemania, Suitza, Holanda eta Frantziako hainbat tokitara hurbildu ginen. Izugarria izan zen!
Aurtengo udan, aldiz, Euskal Herriko txokoetara hurbiltzeko eta bertan jotzen aritzeko irrikaz abiatu dugu. Gaurko portua, Azken Portu.

—Nolakoak izaten dira zuen zuzenekoak...

Berezko nortasuna dutenak, eta apurka-apurka bizipenez eta oroitzapenez hornitzen doana.
Zuzenekoak dira gure bidea, gure giltza eta taldea bera gaur egun den horretan bilakatu duena.
Horregatik, gure gonbidapen apalena zabaltzen dugu bertara hurbildu eta musika doinuak gurekin batera goxa ditzazuen...