Mila eta bat koloreko oihal handi bat

Igandean Zarauzko Gaztetxea bihurtu den eraikina okupatu zuten dozenaka gaztek.
Gauean, besteak beste, garai bateko Vladimir Brigadak literatura taldeko lagunen irakurraldia izan zen Gaztetxean bertan. Manuela hustu zuten gauean talde horretako kideek poema irakurraldia zuten bertan, eta herenegun gauean ere, gaztetxe berriaren lehen gauean, vladimirtarrak gonbidatu zituzten. Batzuentzat berezia izan zen Zarauzko Gaztetxearen lehen gau hura, besteak beste, haurtzaroa igaro dugun baserriaren ondoan dagoelako.
Anaiak, esaterako, bihotz-bihotzez idatzi zuen gauean irakurri zuen testuetako bat.
Honakoa da.


«Ondoko baserrian jaio zen ama.
Eraikina bertan omen zen munduratu zenerako.
Garai batean beraiena zela lur sail hau, kontatu dio amonak anaiari goizean. Textil Guipuzcoana izango zenaren nagusiak, duela 60 urte inguru ez dakit zenbat mila pezetaren truke erosi zuen arte.
Gerora ehun langiletik gora ibiltzen omen zen hemen, eta gaueko txanda amaitzen zutenei, goizaldean, esnea ematen ziela ere kontatu dio.
Aitak ere iraganera egin du Gaztetxea amonaren baserri ondoko fabrika dela esan diodanean: oihalak kanpoan egoten zirela sikatzen, Axelen etxe pareraino ere Xalbardineko lurrak zirela, «hor galduko zeate behintzat!» eta txukun margotzeko ere esan dit.
Umetako oroitzapenetan murgildu naiz ni ere: bi lehengusuek futbolera jolastu nahi ez eta zenbatetan ibili ote naiz baloiari ostikoka gaur margotzen nabilen horma hauetan. Antonio osabaz ere gogoratu naiz, hor kanpoan eserita egoten zen, erreka ondotik pasatzen ziren neska gazteei kasu egiteko prest. Zer esango luke gaur, bizirik balego, hemen hainbeste neska gazte ikusita?!
Jolastu dezagun berriro. Egin dezagun mila eta bat kolore izango dituen oihal handi bat. Josi dezagun harremanen sarea, eta izan dadila gaurtik aurrera eraikin hau munduko ametsen fabrikarik handiena.
Ametsak, eta amets-eneak bizirik.
Zorionak, mila musu, eta eskerrik asko».