Uharte habitatua

Uharte habitatua da orain oihal fabrika zaharra.
Euriaren gordinak itsaso bihurtu ditu putzuak,
eta elkarrekin eraiki ditugun portuetan babestu gara.
Taupadak entzun daitezke ekaitzaren erdian.
Bizirik gaude.
Behin eta berriro hiltzen gaituzten arren.
Ametsak defendatuko ditugu, lubaki bat bezala.
Zerbait ekarri digu udazkenak,
zulatutako hostoak agertu zaizkigu begietan,
biluzik zeuden zuhaitzak besarkatu ditugu
eta bihotz bat idatzi dugu libertatearentzat.
Elurra ez da iritsi oraindik,
baina neguak ez gaitu bakarrik harrapatuko.
Uharte habitatuak dira orain gure ametsak.